Her seyin her an bitebileceğini kabullenip asla bitmeyecekmiş coskusuyla yaşamak arasında kalan yer. Hee işte tam oradayım. Çaresizliğin dibine vurmuş çokça ama bir başına. Çocukluğun korkusuzluğundan değil, kaybetmenin farkındalığından geliyor.
Neden midem ağrıdıgının soruları karsılıksız kalıyor. Gunlerdır karşısında durmaya çalısıyorum uzerıne tuz basıyorum ama gecmıyor gıtmıyor bu aq sancısı göz yaşlarımı karsıma alıp konusuyorum bu ara hiçbir şeyin beni ciddiye almadığı gibi onlar da umursamayıp akmaya devam edıyorlar hem de hiç yollarını şaşırmadan.
Hayatta hevesle pesıne dustugum ne varsa hayal kırıklıgının ıcın de yok oluyorum. İki bulutun arasına sıkısan yaşlı bır yıldız gıbıyım. Pahalıya mal oluyorum kendıme kım vurduya gıdıyor hayatım!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder