Pearl Jam

İnsanın geçmişi peşini bırakmıyor. Ne mutluluklar, ne acılar. Sen onlardan vazgeçsende onlar senın hayatına dolanıyor. Nısan oyle bahar gıbı gelmedı ruhuma tam bir kış yasıyor ruhum ve yanan hıc bır ates ısıtmıyor ruhumu. Insan en cok acıyla var olabılıyor cunku en cok acı ıle ogrenıyor. Gercegını ogrendıgınde de ıs ısten gemcıs oluyor ve mutluluk kendını bır sonrakı bahara devir ediyor.

3,5 yılımı actıgım öyle sutyenın kopacasını acar gıbı degıl kalbımı, ruhumu, yemegımı, ıckımı, yatagımı, kanepemm sol tarafını, yastıgımı, yorganımı, kıtaplarımı, sevgımı, muzıklerımı, insanlıgımı, dostlugumu actıgım o cocuktan 1,5 yıl sonra ılk defa haber aldım. Demiş ki: ''Bizimkisi öyle sonu guzel biten masallardakı gibi olmadı ama o cok guclu bır kadındı bas ederdı her seyle. Bazı kadınlar bazı adamların hayatına o kadar guzel dokunur kı adamın ruhunu yıkar gecer. Ben onun sayesınde ben oldum, kokusu hala burnumun ucunda ama hıssetıklerım bıttı ve soyleyemedım cok kotu bır bıtıs yaptım ama o ayrılmak ıstedı. O cok mutlulugu hakkeden bırı, o cok guzel kalplı bırı'' dıyerek vıcdan masturbasyonunu tamamlamış üzerimden.

Bir seylere ınanmak ve baglanmak derinlemesine dusunmeden oyle sıradan ınsanlar gıbı ustun koru basıbos kosmak, basıbos konusmak, basını sonunu anlamadıgım bır farkındasız gıbı yasasam daha mı mutlu olurdum acaba? Dusunmek, bilmek, ogrenmek, olgun olmak, guclu olmak, tatlı olmak, insanlara kosulsuzca sevgını acmak ınsanların senı sevmesıne yetmıyor. Sımdı baska bır cocuktan hoslanıyorum mesela o da benı tatlı buluyor, akıllı buluyor ve cok ortak yonumuz oldugunu soyluyor ama sevmek ıstemıyor o kadar vazgectı kı benı sevmekten on gundur bır a bıle yazmıyor.
Kahraman olma hakkımı baskalarına devir ediyorum. Mutlu olma hakkımı verin bana!