Şans bazen tersden gelir yazabilecek çok şeyim var ama yapabilecek bir o kadar işim. 
Selam Pazartesi, selam Şubat, selam yaşam!

İnsan yaşar, hayali kadar ve kimin nasıl bir anısı haline geleceğimizi bilemeyiz. 
İçimde yine haklı olmuş olmanın o müthiş gururu var evet kaybetmiş gibi gözüksemde şampiyon benım ve karma bu ödülümü en kısa sürede bana hediye paketi ile sunacak hem de hiç teğet geçmeden. Umudum sonsuz ve umudu olanlar hep kazanır bu hayattan.

Gözlerim doluyor sen her aklıma geldiğinde dedi. Oysakı bılmıyordu benın de bir başkası için hıçkıra hıçkıra ağladığımı, anksiyetemin arttığını. Hayat çok boktandı. Senin sevdiğin, seni sevdiğinde adına aşk mı diyorlardı? Durdum, sustum ve arkama dönüp gittim. Hepsi bu kadar işte unuttum gitti...

Vicdan mastürbasyonumu onun üzerinde yapmak ve hayatıma devam etmek istemiyorum. Onun beni çok sevdiğini biliyorum ama hayat mottom olan birinin beni önemsemesi, benim ona istediğim gibi davranma hakkını bana vermediğinide biliyorum. O yüzden canım ne kadar acısada ve duydukları onun canına acıtacak olsa da ona bunu anlatmam lazım yoksa susmayacak zıhnım.

Dün akşam ben Kadıköy'de ineceğm set erken bitti konsere gidebiliriz dediğinde ''o'na'' gelme dedım. Bir sesteki hayal kırıklıgının hüznünü kalbımın tam ortasında hıssettım hem de hıc teget gecmeden tam bir orospu cocugu davranışı sergiledim evet bunu biliyorum ben aslında bir çok şeyi biliyorum ya neyse ve bir neyseye o kadar çok sey sıgdırabılıyorum kı! Ama yine de vicdani mastürbasyonumu onun üzerinde yapmayacağım.

Söylememek, söylemekten her zaman daha iyi bir davranıştır ama bu oyun 3'lu oynamaz. Suçlu yok, yanlış var. Hep gizlediğinizden, korktuğunuz gerçekliğinizden görmezden gelmek, umursamamak sizi bir hiçe dönüştürüyor farkında bile değilsiniz.

Oysa mutlu olmak için yaşamıyor muyuz hepimiz?

Ulan adam bırak özür dilemeyi, pardon bile demedi! Ve sen şimdi bana kalkıp yaşadığın kalp kırıklıklarından bahsediyorsun.

Huzurun kasabası Tuzla'dan yazıyorum. Vay aq ne guzel ınsanlar tanıyorum bu ara böyle ve evet müthiş huzurlu ve mutluyum.
Bugün acayip bir gün, insan ne kadar kaçarsa kaçsın kendine takılıyor, kendinden gecemiyor.
Birini koşulsuz sevmek diye anlattı bana dun gece, o kadar güzel seviyordu ki beni, sevgili gökyüzünün efendisi neden ben?
Neden sevmesini istediğim adam bana bu kadar güzel bakmazken neden o?
Onu üzmeyi istemiyorum, onu hiç üzmeyi istemiyorum. Onu hiç mi hiç üzmeyi istemiyorum!
İnsanı insan yapan duygular arasında tutkuyu görmezden gelmek mümkün müdür?
Mutlu olmayı haketmemizi istiyorlar sonra da nasıl onları mutsuz ettiğimizi anlatıyorlar. Hayatta kimseyi değiştiremezsin ve kimse için değişmemelisin! Mecnun olmak peşinde koşup, tutunamıyoruz aşka yarım kalıyor tutkularımız!

Ulan sonsuzdan geri sayıyorum, yine de geçmiyor bu aq öfkesi ve sevgisi.

Bir yerlere ait olmak hep korkutuyor beni, aşık olduğumda bile yerleşemedim ben duygularıma. İçimden bitmiyor geçmiyor ve dinmiyor.

Kafamı kuma gömüp ve yitip bitene kadar o kumdan çıkarmak istemiyorum.

Hapsoluyor duygularım o adama ve yine ne de güzel çalıyor Cenk Erdoğan, kalbimi hiç teğet geçmeden tam ortasından!

Çok uzun süredir dinlemediğim bir müzik çınladı bugün kulağımda tam açmış dinlerken birden eskı bır arkadasım yazdı boyle epey keyıflı sohbet ederken bırden benim eski erkek arkadaşımı falan sordu sonrası ''ben evlendım dedı ama mutlu muyum? bilmiyorum. Eşimle ayrı şehirlerde yasıyoruz yılın 3 ayı ve o süreçte başka kadınlar olabiliyor hayatımda, biraz komplike bir durum'' dedi. 

Herkesın kendı tercıhı kımseyı secımlerı konusunda yargılayamam ama ben hayatımda senın gıbı bır adam ıstemezdım dedım.

Sonrası muzıkler, kıtaplar, edebiyat bla bla derken devam ettik elbetteki sohbetimize.

Neyse velhasıl kelam yıne aynı noktaya döndüm. Hep inandığım bir söz var ''Birinin seni önemsemesi, senin ona istediğin gibi davranma hakkını vermez.''

Ne acayip insan dediğimiz canlı, duyguları var ama onu bile doğru dürüst kullanmayı beceremiyor. Herkes yalnızlıktan, mutsuzluktan yakınıyor ama durum genelde aynı  yarabandı ile gitmeye çalışan ilişkiler veya çabalar kim bilir belki de insan dediğimiz canlı böyle mutludur.

Bir saksı bitkisi olsa bu durumlara dayanabilir miydi?

Belki bir sabah bu ülke sınırlarında mutluluğa ve huzura bizde gözlerimizi açacağız ama o sabah bugün yine olmadı. Doğu'da iç savaş, batı'da beyazın hiç de bembeyaz olmayan açıklamaları ve Sultanahmet'te patlama.

İstanbul'un göbeğinde tam ortasında, ölü ve yararlılar var ve sevgili devletciğimin almış olduğu ilk önlem yayın yasağı.Yeni Türkiye ile yola devam hedef 2023!

Ambulans'dan önce gelen yayın yasağı bu gezegende hiç bir ülkeye mensup değildir sanırım. Akıllardaki ilk soru kim yaptı? sorusu ise işin bir diğer zihnimi kemiren boyutu. Ne acı oysaki insan olmak kimseye bir şey oldu mu sorusunu getirmeli?

Yani anlayacağın bugünde ülke yenildi. Hayat güzel mi bilmiyorum ama yaşanabilir olmalı orası bir kesin!

Bugün neden böyle oldu bılmıyorum. Halbu ki dun aksam fazlasıyla mutlu uyumuştum. Sabah regl oldum sanırım onun etkısı bu hüzün, bu şair var umut serde haller.

Aq ıskence gıbı bugun hayat. Dun gece anneannem ''sen neden evlenmıyorsun'' dedı. Bugüne kadar hiç neden evlenmediğimi düşünmemiştim. Belki hiç bir zaman hayallerimde yer almadı, belki bebek, cocuk ıste mınnak seyı sevmedıgın ıcın ıstemedim ya da kı bence en gecerlı sebep bırıne bır omur baglamak dusuncesı benı hep bir adım gerı ıttı.

Sonra dusundum ve kendıme sordum eğer ruh esımı bulsaydım evlenır mıydım? Evet evet var oyle bır gercek cok sevdıgım bır dosttum ve esı var mesela hahahhaha etrafımda sadece bır cıft varmıs ayy bır de evlenınce cok mutlu olacagını dusundugum ınsanalr var tabı.

Sonra kaktüs geldi aklma acaba onunla evlenır mıydım?
Hadı diyelim benı cok sevdi, hadı diyelim bu capkınlıklarından vazgectı gercekten onunla evlenır mıydım? Bir ömür ona evet dıyebılır mıydım sonra kaktusu stalklarken aq fotosunu beğendım ve yorumunu begendım sonra nasıl cıkacagımı sasırdım hahahah nasıl bır msj gonderdıysem evrene adam 4,5 saattır online değil bence siber saldırıya uğradı.

Hadı evren kocum gorıyım senı utandırma benı hadı evladım!

Yazılacak cok sey var yıne ama servis kalkacak birazdan ona kosa kosa yetısmem lazım yoksa mınnacık yer kalıyor bana sonra o kem gözlü kızla bakıslarımızla bırıbırımızı yemeğe baslıyoruz. Kazanan hep ben oluyorum o bakısmalı oyunların 15 yıldır galıbı benım daha gıdecek cok yolun var tatlıkıs.

Bu hafta başladıgı gıbı bıtmesın, enerjısı yuksek, mutlu ve aşk dolu olsun oyle bir aşk olsun kı evlılıgı dusunecek kadar basım donsun!

Hayatınızdan insanları yaka paca atmayın!

Bazen sen susarsın, senın yerıne bırıleri senin ruhunu söyler. Geri kalan ömrümü çimlere uzanıp, ruzgarı uzerıme ortup, deniz kokusu ile nefes alıp,  gokyuzune gözlerimi dikip ve bu albümü dinleyerek geçirebilirim.

Ulan bugün yine yazamadım. Bu akşam konser var onu da izliyim, dinliyim öyle izimi bırakıyım bari! Dün rüyamda kaktüsü gördüm. Hala o dikenler o götüne girmemişti. Sabah hemen stalk bır baktım zıbılyon tane kızla fıngır fıngır fıkı fıkı!

Çılgın Cuma gecen bitip, eve yalnız döndüysen aklında kalan bir şey olacaktır mutlaka!

Her şey değişiyor ve ben aynı hissetmiyorum.

24.01.2012 sen benı ıstemedın. Ben senden daha cok ıstemedım bu kuf kokulu şehrin geri dönmeyi İstanbul. O kadar çok direndim ki Kaleiçi sokaklarında yaşlanmak ıcın anlatsam küçük dilini yutarsın.

Bok varmış gibi dönmek zorunda kaldım. Çünkü her kış işsizdim ve her kış ıyı de ben sımdı ne yapacagım stressi artık leş bir duruma dönüşmüştü.

Bır arkadsım bıraktı benı havaalanına ve cok mutlu olacaksın dedi ama olmadı...

Her sey sanki yeniden başlıyordu ama daha güç!
Önce dedemin alzheimer'ı cıktı sonra felç oldu. Gozumun onunde aylarca bır ınsanın nasıl ölümü beklediğini ve yaşamak için direndiğine tanık oldu bu gözler dahası da vardı bir kere bile keşke ölsem demedi anneannemın o pammuk ellerinde tuttu sen de gel benımle dedı ve aşk vardı!

Bir yazılım bilişim firmasında işe başladım, Aslında her şey o zaman gelişti ve değişti.

Psikopat bir adam ıle calısmaya başladım cok ama cok sey kattı bana. Sabretmeyı ögrendım, patron dahı olsa atar yapabılecegımı gosterdim. Ulan yürü be!

Isın bır dıger yanı ıse ıkı adet cok guzel ınsan ıle tanıstım. Onları doguran anne babaya mılyonlarca kez tesekkur ettım. Başlangıcta her guzel baslangıc gıbı guzeldi. çok fazla ınsanının zıhnımı ıclerınden bır tanesının bana asık oldugunu soyleyerek doldurma çabaları ıle gecse de buna ızın vermedım. Ama ben bunu onlardan önce zaten biliyordum sadece hıssettırmedım hissettirmek istemedim.

Sonra bır gun ''Simit sat onurlu yaşa'' sloganı ile yola cıktım. Ben karar vermıstım artık o sırkette olmayacaktım. Çocuklugum hayali iletişim ile ilgili bir seyler yapacaktım çat diye işten ayrıldım. Hem de bır ıs bulamamısken sikerler lan boyle ısı dedım.

Sonrası daha cetrefilliydi. Bunlardan baska bır takvım zamanında bahsedeceğım öze dönelim.

Biraz once ıclerınden bır tanesıne bende olan son borcunu odedım. Çok garıptı sadece bır msjla parasını yatırdıgımı ve destek oldugu ıcın tesekkur ettım. Evet kalbim acıdı o kadar acıdı kı yazmak ıstedım. Neden bu duruma geldık? dedım. Neden boyle oldu? sonra dıger dostu sorguladı zıhnım 
Ve sonra hiçbir şeyin aslında göründüğü gibi olmadığını ve her dosttun dost doğru dost olmadığını yasadıkca öğrendim.

Yağmurlu bir günün kusursuz gececek bir günün işareti olduğuna inanırım ta ki ülke tarihinin acımasız gerçekleri ile karşılaşıncaya kadar.

Bugün Berkin'in doğum günü!

Devlet daha kaç cana kıyacak, kac ınsanı zalımce oldurecek, kac ınsanı evlatsız bırakacak, kac annenın yuregıne acı ile harmanlayacak... 

Sadece ekmek almaya giden küçük bir cocuk hepsi buydu!

Yaşadığın 14 yıl sana armağan bizlerde umarım umut oluruz bu ülke insanları ne cok goz yası dokmus olsada devletın katil olduğu ölümlere, hiç umudunu yitirmedi güzel günler görecegıne ve zihni hiç bir zaman ızın vermedi o güzel ınsanları unutmaya...

Uyku ile yazmak arasında gidip geldim ama sanırım uyku her zaman olduğu gibi yine kazandı! Bu simdi benim soyleyecek çok seyım olup soyleyemedıklerım gucu adına burda dursun...

29 Aralık günü yazmaya çalışmışım ama yarım kalmış yine de ErcaN'ım mEhmet Erdem'e haksızlık edemem o yüzden kalmış olduğum yerden yola devam...

Çok acayip, bir yıl bitip yeni bir yıl başlarken insanların tüm bir yılı gözlerinin önünden gecıyor. Herkes kendı senaryosunu izliyor bir bakımada diyebiliriz.

Dün Ot Dergisi okurken farkındalık yarattı yıne Ercan Mehmet Erdem'im ''Benim hiçbir zaman kendim gibi zevkleri olan insanları bulmak, sevdiğim filmleri izleyen insanlarla takılmak gibi dertlerim olmadı. İnsanların zevklerinden çok, neye dertlendiklerine önem verdim. Meselesi olan insanlardan bahsediyorum. İnsanın özünde barındırdığı duygular bana doğru geliyor.

Bugün yeni bir yılın ılk gunu!
Insan güzel seyler yazmak ıstıyor umutlu boyle ne bılıyım daha mutlu belkı ama ülkenin ıkı yakasında yaşanan hadiseler bunu dusunceyi geri itiyor.

Dogu'da ınsanlık dramı yasanırken, batı'da bunca coskuyu zıhnım almıyor.  İnsanlar ölüyor! Din,ırk,kadın,erkek, sivil, asker, coluk cocuk demeden bedenlerini hiç ummadıkları an da bir mermiye heba edıyorlar ve hayallarıyle birlikte bir toz bultuna dönüşüyorlar. ne için ve kım ıcın?

Zihnimdeki kıvrılmalara ayrılmış o patika yolları kimse anlamıyordu. 5 yasındakı cocuklar ıcın bıle can yeleklerı vardı ve savaştan kaçmış ınsanları hiç kimse sevmiyordu.

Bu çirkin düzen, bu zavallı yöneticilik biçimi büyüklerden bize hediye ve işin bir diğer zihnimi yoran yanı her yerde polisin var olup, hiç bir yerde adaletin olmamasıydı.

Batıda derbi heyecanı, doğuda katliam...

Hiç unutmam, hiç unutmam, hiç unutmam, hiç unutmayın!
İnsan nasıl direnir başka, hiç unutma...

Turgut Uyar 

Acının fotografı tarifsiz!