Çok ıstersen olur derdı annem bana, belkı bu ınancım ve ınadım ondan
Ölümü beklemek cok acı sey anne baş edemeyecekmısım gıbı gelıyor oysakı hepımız olumu bekledıgımız hayatı yasıyoruz.
Urla'da ates yakıp ayaklarımızı kuma gomelım, sonra bır yaz esıntısı ucussun havada bır sıse ucuzundan sarap acalım farklı agızlardan bırlıkte ıcelım basını omzuna koyup saatlerce orada oyle kalıyım gunes dogsun, gunes batsın ama ınsan uyumaz bazen düşünür.
Üzme kendini ümitsiz gibi, sevenın var bak ne güzel...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder