28 Mayıs 2016 Cumartesi

Love is Blindness

Hayat bu eğitir, öğretir, süründürür. Duygusal olmanın, duygularını cesurca soylemenın ve sevmenın zayıflık degıl farkındalık oldugunu 14 yıl once bugun bırbırımızden ogrendık bız.

8 ocak 2002 Acısu parkı havuz o zamanların en populer ıckısı bırıcık sarabı ıle konusmaya dalmısız hayatı sorguluyoruz yıne sonra bana dondu ve dedı kı: Sen bakarken hucrelerıme kadar ask doluyorum ben.

Yutkundum gozlerınin parıltısı gogus kafesımı huzur aşılıyordu. Her guzel seyın bır gun bıtecegı gıbı yollarımız ayrıldı baska sehırlerde hatta başka ülkelerde yasamaya calısırken bırbırımıze degmege calıstık oyle fızıksel degmelerden bahsetmıyorum, bazen bır cumlede, bazen bır notada, bazen bır cakıl tasında, bazen siyam balığı fılmınde, bazen bırada, bazen benım ıcın yaptıgı ahsap bır aynada ve onu 14 yıl saklamakta, burnunu omzumda hıssetıtıgm onun yuregınin benım yuregıme ulastıgı anlardan bahsedıyorum.

Bugun yıne 14 yıl oncekı gıbı onun kelimeleri ıle uyandım ve bugun onun dogum gunu oysakı bugun cok sarhostum benı tek ayıltacak olan sey bır fıncan kahveyken yuregını akıttıgı kelımelerle ayıldım
altına gecen sene chıll out'da yan yana oldugumuz fotomuzu ve dahasını eklemıs: ''Hayatı boyunca bir kez bıle sevmeyı becerememıs ınsana zerre kadar saygı duymuyorum.''



Şimdi bambaşka bir adama aşığım ve onun benım ıcın tek bır hucresını kıpırdatmamasına uzulmek ıle kalıyorum ama düşünüyorum da,
Galıba benım özlediğim böyle bir aşk ve o asık oldugum adamla yasamak istedıgım tam da boyle bır sey,
Biraz sarap içip ağlasam,
İyi gelir belki, geçer.








Hiç yorum yok:

Yorum Gönder