Tükenmeme çok az kaldı biliyorum ama sınırlarım nereye kadar ve nereye kadar zorlayabilirim işte onu bilmiyorum.
Seni de sırtıma alıp öyle yüreyeceğim kırılan şarap şişelerinin kalıntıları üzerinden. Sana gelmek için tum sartlarımı zorluyorum, bana gelmek istersen bana gelıp benı bulanmamandan korkuyorum.
Yok oluyorum, korkuyorum. Koşmak istiyorum, ciğerlerim patlasa bile buradan sana kadar koşmak istiyorum ama durdukça daha çok yoruluyorum. Teninin her zerresinde kırlarda koşmak, boynunda yaşamak istiyorum.
Senın aşk dedıgın, benım hıssetıklerımın yanında toz zerreciği bile olamaz.
Anladın mı sevdıgım? Oyle uzaktan gorundugu gıbı olmuyor hıcbir sey!
Elmacık kemıgının hafıf sağa yanlıyan benınden opuyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder