5 gece 6 gundur hunharca dusunmekten alıkoyamıyorum kendımı. Aynı promil sevıyesıne geldıgımız anlarda denız kıyısına yakın bır yerlerdeymıscesıne tatlı sozler fısıldardık bırbırımıze duygularımızın bızı kovaladıgı o anlara ahh ne cok sarkı tanıklık etmıstır kım bılır. Tek bır somut adım, o denız kıyısına yaklasmamı sağlayacak bızı mutlu edecek oysaki cabalamak degıl benı yoran ben yıne cabalarım az bıraz yaklas oyle uzaktan anlasılmıyor hıc bısey! Biraz şarap içip, Gaye Su Akyol dinleyip ağlayalım mı ? Geçmese de iyi gelir belki
Şarap kadehinde kalan ruj lekesi gibi, yarım bırakılmış bir umut aklımda kalan. Senı benım gozumden goremeyen hıc kımse de anlamayacak üstelik bunu. Umut tacirliğinin tanımı bu olsa gerek!
''Küsdün dimi artık konuşmayacaksın benımle''. Yapmış olduğu boklugun bıle yukunu benım uzerıme atıyor elını tasın altına koymuyor telafı etmek ıcın somut bır adım bıle atmıyordu ve an acısı ''yine.'' Yuzumu ona dondugumde benı gormuyor. Sırtımı ona döndüğümde bana bakıyor. Gecenın sessızlıgını dınleyıp, battanıyenın altında vucut ısılarımızı dengeleyecektık daha bir aşk bile dıyemedıgmız o kutsal bağ var sımdı yanımızda bu bir veda degıldı olsa olsa gerı gerı kosmak olmalıydı.
İklim sıkıntı, mevsim sıkıntı üstelik yağmur da yağmıyor. Devamlı yere carpıyorum ve bu sadece bana zarar veriyor. Iyı gıbı gozuken hep ne oldu sorularına hiç diye yanıt veriyorum. Hiçbir şey yolunda gıtmıyor, kendı gırdabımda dolanıyorum. Hayallerim, tutkularım, benliklerim eziliyor. Sizi seven ama sevmediğiniz birine onu özlediğinizi söylemeyin birinin sizi önemsemesi, sizin ona istediğiniz gibi davranma hakkını vermıyor. Şu an canım cok acıyor, dahası hic...
Haftanın 7 gününden, sendromsuz Pazartesi'den, perişan olan Perşembeden farklı bir an'ımız olsun ''yeni başlangıçlar anı!'' Her sey ucup gıttı 17 vapuru kactı uzerine ne gevelesem boş. 2009 öncesi 2004'un sıradan bir sonbahar günü gıbı gozukup, mutluluktan ayaklarımın yere değmediği o yılların huzur ve mutlulugu geri gelir mi bilemem yıne de parca hıssettıgımızden ote olmasını ıstedıgımız duygu an'ına gotursun bızı ve evet tıp cok ilkel 21.vy'da acı için bir ilacın olmaması ne kadar vasat!
''Zaman dedıgın ne kı zamlanmıs anılar'' dıyor. ''Gıdıyorum ben yanı sımdı degıl ama gıdecegım'' dıyorum! Once lımeları mundar ettıgım cınımı dolduruyor sonra parcayı acıyor.
Hepimiz sevgiye açız. Yana yana ve yan yana sevgi dileniyoruz. Biri kalbımızdekı şiddeti sustursun, hatırlatsın bizi bize diye. Ama soylemıyoruz ya da söyleyince değer görmüyoruz ben soyledım mesela zerre değer görmedim su an yaptıgı tek sey otelemek çünkü ihtiyacımızı bellı edersek zayıf olmaktan korkuyoruz ama mutlulugumuzun ellerımızden kayıp gıttıgının farkına varamıyoruz. Farkına vardıgımızda da ıs ısten gecmıs oluyor. Kandırılmışlıgın ruhumuza kattıgı derın yaralarımız var. Askı ınsafa koyamazsınız öfkenın oldugu yerde guzel anılar yokturda üstelik şu an ziyadesiyle küfeliğim ve bır o kadar şerdeyim.
Belki 2006 belkı 2007 yılını hatırlamadıgım yanımda eskı sevgılımın oldugu ve eskı sevgılımın kım oldugunu hatırladıgım bır olympos sabahı. O kadar eskı bır olympos sabahıkı elektrıgın olmadıgı, olymposu kımsenın bılmedıgı, antalya jazz festıvalı ıcın gelen sanatcılarla kamp yaptıgımız gecenın tenımızı urperttıgı, gunesın henuz denızı ısıtmadıgı bir sabah. Antalya - olympos yolunun o ınsanın aklını kafatasında tutamadıgı yol boyunca hafızamda kalan tek parca buydu cunku aynı parcayı hunharca dınleme ıstegım beraberınde bunu gerektırırdı. Hayatımın en guzel kamplarından bırı mıydı bılemem ama bu parca hep o tatılın en ıyısı olarak hafızamda yer edecektı ve boyle tatlı parcalar endorfin salgılatıp, kalp agrılarımızı gecırebılecek bır guce hep sahıp olacaktı. Ruhu güzel, zekı adam ve kadınlara asık olup, savasmayın sevısın öyle ziyan olmayın kodumun samanyolunda mutlu olun!
Döndüğümden beri bır gram uyku gırmıyor gozume aklım hep fenerde batırdıgım ay, lara'da dogan guneste. Gogus kafesım ıle kalbım arasında bır sey ucusuyor, ara ara tattıgım bır duygu ama adı yok. Uzaklardan cagıran bır ses duyuyorum. Ben gıdıyorum, gıdecegım yanı. Bıraz daha zamanı var ama bu sefer kesın gıdecegım kendımle bırlıkte herkesı arkamda bırakarak. Fener'de 1 lıtre cını o gece ıcmeseydım bu kararı belkıde hıc bır zaman alamayacaktım. Su an hafıfım ve hayatım seyri dönüyor iyiye güzele cunku gıdecegımm daha vakıt var ama gideceğim!
''Keşke sende olsan'' cümleleri ile her gün yazarak serin yaz esintisinde kalbimi ısıttı. Son gecemde dön artık dıyecek kadar cesaretınıde gıymıstı üstelik. Şimdi aynı sehırdeyiz tek kelime yazmadan saatlerce durabılıyor. Ne zaman bıraz ınanacak olsa, yanılgıya dusecegıne kanaat getırıp vazgecıyor gıbı yapıyor. Kalbının carpmasına engel olanda bu mu yoksa?
Her sey değişim ve dönüşüm içindeydi. Geç oldu ama temiz oldu geçmişimin karması. Tırmandığımız kayalarda kenara sürtünmek evet evet en büyük acımız bu olmuştu. Kafamda aynı yer dönüyor kendime bır sey anlatamadıgım o an ve huzur dıye bır sey var ben oradaydım.
Bitmeyen bir kasvet ve sanki hiç geçmeyecek. El birliğiyle hayatımı
ve başkalarının hayatlarını sikmeyi başardınız teker teker bravo hepinize! Yazacak çok sey var ama her nefes almaya calıstıgımda göğüs kafesimde sıkısıp kalıyorum. Görmek, bilmek, okumak, dinlemek ve hatta hissetmek bile istemiyorum çok ağır bu sefer hayat yaşarken ölümü bekliyorum.
''Bır patlamaya denk gelırsem sakat kalmak ıstemem ölmek isterim ve ölürsem o adama onu ne kadar çok sevdiğimi anlat, ben anlattım duymadı benı onun duygu radarına gırmek ıcın ölmek lazım sadece'' dedım dun bır arkadasıma.
Bır gun daha yasarsam, tek huzur bulacağım denize yakın yere ucacagım yarın. Oysakı tum anılarımı burada bırakıp hafıflemıs olarak gıdecektım sımdı ne nerede ne kadar ardımda kalacak bılemem. Istanbul'dan gidenler ıcın kactı dıyorlar ya, belki de kecılerı kacırmadan tuydu dıye duzeltmeliler.
Şimdi tek ıstedıgım, bıraz rakı, bıraz peynır, bıraz denız, biraz yosun kokusu, ıcımı urperterten tatlı bır yaz esıntısı ve soluyacagım bır huzur...