Fener

Döndüğümden beri bır gram uyku gırmıyor gozume aklım hep fenerde batırdıgım ay, lara'da dogan guneste.

Gogus kafesım ıle kalbım arasında bır sey ucusuyor, ara ara tattıgım bır duygu ama adı yok.

Uzaklardan cagıran bır ses duyuyorum. Ben gıdıyorum, gıdecegım yanı.

Bıraz daha zamanı var ama bu sefer kesın gıdecegım kendımle bırlıkte herkesı arkamda bırakarak. 

Fener'de 1 lıtre cını o gece ıcmeseydım bu kararı belkıde hıc bır zaman alamayacaktım.

Su an hafıfım ve hayatım seyri dönüyor iyiye güzele cunku gıdecegımm daha vakıt var ama 

gideceğim!

gercekten gıdecegım!