Masal

Hepimiz sevgiye açız. Yana yana ve yan yana sevgi dileniyoruz. Biri kalbımızdekı şiddeti sustursun, hatırlatsın bizi bize diye. Ama soylemıyoruz ya da söyleyince değer görmüyoruz ben soyledım mesela zerre değer görmedim su an yaptıgı tek sey otelemek çünkü ihtiyacımızı bellı edersek zayıf olmaktan korkuyoruz ama mutlulugumuzun ellerımızden kayıp gıttıgının farkına varamıyoruz. Farkına vardıgımızda da ıs ısten gecmıs oluyor. Kandırılmışlıgın ruhumuza kattıgı derın yaralarımız var. Askı ınsafa koyamazsınız öfkenın oldugu yerde guzel anılar yokturda üstelik şu an ziyadesiyle küfeliğim ve bır o kadar şerdeyim.